Liefhebben deel II

Voor iedereen die liefheeft, en ooit iemand verloor. Ik luisterde een gesprek af van drie vrouwen, ze deden een schrijfworkshop in een klooster. Een van hen was veel aan het woord, taal zat haar hoog. Ze zei “ik ga een dansworkshop doen voor mensen die hun kind verloren”. Dat was nieuwe informatie, dat hoorde ik aan de stilte die viel. De vrouw verbrak dapper de stilte en vertelde over het meisje van 6 dat ze verloor. Erna weer stilte. Mijn hart brak in die stilte. Waarom vroeg niemand de naam van het meisje? Of naar haar lievelinsgknuffel? Waarom gaf niemand deze moeder de kans haar kind even tot leven te wekken in woorden?

Ik maak deze voorstelling voor haar! En voor iedereen die weet wat liefde is of verlies. Zelf ben ik een moeder die ooit een klein kindje verloor. Ik maakte Liefhebben om mezelf te troosten. Al tien jaar lang speel ik het één keer per jaar als monument voor de liefde en de mensen die we missen. Tijd voor deel II. Omdat ik zo veel nieuwe voorbeelden van liefde vond, omdat we allemaal met tranen rondlopen die verlangen om te vallen.

Liefhebben deel 2 wordt een warme troostrijke avond, omdat liefde en verdriet elkaars beste vrienden zijn. Het wordt een collage van liefdesverhalen, een rustplek waar we leven in plaats van leveren, waar we lachen door onze tranen heen, dat is altijd liefde! Kom kijken en zak een etage van je hoofd naar je hart!