Neem alvast een kijkje

De film is een intiem, bijna documentair portret van fotograaf Peter Hujar (spreek uit Hoedjar), samengesteld rondom een verzameling tapes uit 1974 waarin hij een volledige dag uit zijn leven vertelt aan zijn vriendin, schrijfster Linda Rosenkrantz. Hudjar's verhalen schetsen een levendig beeld van de New Yorkse downtown kunstscene van de jaren ’70, waarin hij omging met grootheden als Allen Ginsberg, William S. Burroughs, Susan Sontag en Fran Lebowitz.

Het is een zeldzaam, levensecht portret van een fotograaf die later een icoon werd, maar tijdens zijn leven grotendeels ondergewaardeerd bleef. Met zijn menselijke portretten bleef hij lange tijd in de schaduw van bijvoorbeeld Robert Mapplethorpe, die lichamen vaak reduceerde tot louter conceptuele vormen. Hujar maakte fantastische zwart-wit portretten, met een unieke combinatie van technische perfectie en emotionele diepte.

Hij fotografeerde mensen, dieren, objecten en landschappen en had een voorkeur voor schrijvers, dragqueens, kunstenaars, en mensen die 'durven' anders te zijn.

Wanneer