Expositie Jehad Taisan

Een bijzondere expositie van de Syrische kunstenaar Jehad Taisan; een kunstenaar die met warme kleuren, krachtige symboliek en een geheel eigen beeldtaal een universeel verhaal vertelt over liefde, vrede en schoonheid.

Jehad Taisan werkte jarenlang als kunstenaar en docent aan een kunstacademie in Damascus. Al op jonge leeftijd wist hij dat kunst zijn bestemming was. Toen hij in 2013 met zijn gezin naar Nederland vluchtte, moest hij zijn complete oeuvre achterlaten. In Nederland begon hij opnieuw. Vanuit zijn atelier in Baarn bouwde hij stap voor stap een nieuw kunstenaarschap op, waarin zijn Syrische roots, persoonlijke geschiedenis en optimistische blik op de toekomst samenkomen.

Zijn schilderijen zijn direct herkenbaar. Ze combineren invloeden uit oude oosterse kunst en iconenschilderkunst met een eigentijdse, kleurrijke vormentaal. Mensen, dieren en symbolische elementen vloeien in elkaar over en vertellen verhalen over herinnering, verbondenheid en de kracht van verbeelding.

Een terugkerend motief in zijn werk is een vrouwfiguur, geïnspireerd op Ishtar, de Mesopotamische godin van liefde en vrede, die in de westerse cultuur bekendstaat als Venus. Zij symboliseert hoop, schoonheid en veerkracht. Ook organische vormen, bomen en hout keren regelmatig terug als verwijzing naar leven, groei en verbondenheid.

Waar Taisan zich in de eerste jaren na het uitbreken van de oorlog in Syrië vooral liet inspireren door conflict en verlies, kiest hij tegenwoordig bewust voor een ander perspectief. Niet de oorlog staat centraal, maar wat daar tegenover staat: vrede, liefde en menselijkheid. Muziek, kunst en cultuur vormen daarbij een voortdurende bron van inspiratie.

Over zijn werk zegt Jehad Taisan:
"Mijn droom is dat liefde en vrede zich over de hele wereld verspreiden."

Met deze tentoonstelling laat galerieRIETVELD een kunstenaar zien die zijn persoonlijke geschiedenis heeft omgezet in een universeel verhaal. Zijn schilderijen nodigen uit om stil te staan, te kijken en steeds nieuwe betekenissen te ontdekken. Ze tonen hoe kunst, zelfs na verlies, een bron van hoop en verbinding kan zijn.